Tombola in posities vier tot en met tien
Geplaatst 24 maart 2017
Toen de meeste senioren binnen druppelden waren er acht jeugdpartijen gespeeld die allemaal in het voordeel van de witspeler waren beslist. Op dat moment was er nog één jeugdpartij bezig, waar de witte stukken ook domineerden. De zwarte koning had alleen nog maar één pion over om zich achter te verschuilen. Verder there was nowhere to run and/ or hide. Echt nergens, dus dan is mat meestal het gevolg. Meestal, want dan moet de zwarte koning wel aangevallen staan, wanneer zwart aan zet is. En dat stond hij niet. We hebben het allemaal wel eens meegemaakt (met beide kanten): pat...

Gelukkig geen witte avond in het verschiet moeten de met zwart spelende senioren verzucht hebben. Toch was het Theo Blonet die met de witte stukken de eerste overwinning binnenhaalde. Tegen Hans Smits kwam hij snel een dame voor een toren voor en maakte het daarna bekwaam af.

De kracht van een dubbelpion wordt vaak onderschat, dan wel overzien. Juan de Graaf besloot om zijn dame op g6 te posteren, terwijl zwart pionnen had staan op f7 en f6. Raymond Leemreijze heeft waarschijnlijk nog nooit zo snel een zet gedaan als op dat moment! De Graaf probeerde het daarna nog wel, maar een dame is gewoon te veel en Lemreijze liet zich niet meer in slaap sussen.

De enige remise bij de senioren kwam tot stand in de partij tussen Johnny van den Berge en Sebastiaan Koedoot. Hoewel Koedoot op zet vier al kon rokeren, wachtte hij hiermee tot zet zestien. De tussenliggende zetten waren allemaal doelgerichte zetten, waar van den Berge adequaat op reageerde. Kort na de zwarte rokade bood van den Berge remise aan. Hoewel Koedoot het loperpaar bezat zag hij niet één-twee-drie hoe hij hiervan monsters kon maken: beiden hadden nog zeven pionnen. Mede gezien de tijd werd het remise-aanbod aangenomen.

Niet lang daarna feliciteerde Andries de Meyer Rick van de Breevaart. In een voor beide nieuwe opening werd al snel ongebalanceerd spel opgezocht. De Meyer kwam een kwaliteit voor, maar het zwarte paard op a1 zou zijn stal nooit meer terugzien. De Meyer wist de verhouding van de stukken weer in balans te brengen, maar hier hield wit dan wel twee pionnen extra aan over. In het enkele toren eindspel bleek dit voldoende.

Jan de Graaf wist op g7 een pion te winnen. In het begin van deze partij had Ibrahim Bajramovic zijn stukken vlak bij  de witte koning op g4 en h3 geplaatst. Een paar zetten later stonden deze stukken echter weer op zijn eigen kant van het bord. Hoewel de tijd van de Graaf snel minder werd wist hij gebruik te maken van een onnauwkeurigheid van Bajramovic, waardoor hij met zijn dame de zwarte stelling kon penetreren. Hierdoor won hij een paard en toen hij een tweede paard ging winnen mocht hij het punt noteren.

Tenslottte moest Wilco Lindhout het uiteindelijk afleggen tegen Joost van Eenennaam: de tweede met zwart spelende senior die won. Door al deze resultaten zijn de posities vier t/m tien door elkaar gehusseld, maar blijven met name de verschillen in deze groep klein, zodat het nog spannend blijft. De afstand naar de top drie is wellicht misschien nog te overbruggen, omdat er voor niemand makkelijke wedstrijden zijn. Dat is echt het leuke van de interne competitie dit jaar. Iedereen maakt het iedereen moeilijk.