DEZ A en B houden het spannend
Geplaatst 07 december 2018
Nadat de schrijver dezes de vorige ronde al even was verschijnseld in Middelburg in de wedstrijd Middelburg A – Zierikzee A mocht hij deze vrijdagavond met de rest van het het vlaggenschip en de reserves van Denk en Zet thuis op de zolder aantreden tegen de reserves en de reserve-reserves van Middelburg.

De eerste slag was voor Middelburg C, omdat deze net de parkeerplaats wegkaapten voor de schrijver dezes. Nu zijn de parkeerproblemen aan de rand van Scherpenisse minder problematisch dan in de randstad, dus was deze achterstand al weer goedgemaakt bij het omhoog klimmen van de wenteltrap. In een gemoedelijke sfeer, waarbij de bezoekende teams niet van elkaar wisten dat ze allebei in het pittoreske stormachtige Scherpenisse, werden beide wedstrijden kort na elkaar afgetrapt.

De eerste beslissing viel in het voordeel van degenen die de parkeerplaats ook geclaimd hadden. Na verlies van een stuk tegen een pion kon Theo Blonet nog lang het pleit uitstellen, maar de Middelburg C speler kende geen probleem in het beslechten hiervan op het tweede bord ( 0 - 1). Eveneens op het tweede bord accepteerde Sebastiaan Koedoot kort daarna het remise aanbod van zijn tegenstander (0,5 – 0,5).

Remise was ook de uitslag bij Adrian Stoutjesdijk en Daniël Scherpenisse op de staartborden van het B-team. Voor beide jeugd(ige) een prima prestatie, enerzijds vanwege de rating en anderzijds vanwege de tijdnoodfase (1 - 2). Boegbeeld van het B-team Jan de Graaf profiteerde in wederzijdse tijdnood door gratis een stuk mee te pakken, maar er moet geschreven worden dat anders er wel één of meerdere pionnen onze kant op kwamen (2 - 2).

Inmiddels waren de drie resterende partijen aan de overkant bij het A-team ook in de tijdnoodfase gekomen. Het kon echt alle kanten op en even leken er gewoon vier remises gescoord te (kunnen) gaan worden. Het liep echter anders. Joost van Eenennaam stond in het eindspel iets minder actief, maar hij liet ziet niet voor niets op het eerste bord te zitten: de witte koning liep de zwarte stelling in, maar ontnam zijn eigen vluchtvelden en via twee slinkse zetten pakte van Eenennaam weer flink wat ratingpunten erbij (1,5 – 0,5).

Peter van de Breevaart wilde zijn kwaliteit voorsprong tegen een pion tot winst voeren, maar onderschatte daarbij de vrijpion van de bezoeker. Een paar zetten eerder had hij wellicht diens loper continu kunnen blijven aanvallen met zijn toren, met zetherhaling dan wel pionwinst tot gevolg, maar een verkeerd plan bracht de stand weer in evenwicht (1,5 – 1,5).

Rick van de Breevaart had op dat moment zijn pion voorsprong moeten opgeven. Daar waar hij zijn tegenstander de hele partij aardig in bedwang hield, kwam nu opeens het witte loperpaar tot leven. Toch was het de onze die net iets behendiger was in wederzijdse tijdnood door via vorkdreiging de witte koning een verkeerd veld op te sturen, waardoor de zwarte koning de stelling kon binnenvallen, een essentiële pion mee snoepte, daardoor een vrijpion creërde, welke niet meer kon worden tegengehouden, omdat de vijandelijke loper teveel tempi nodig zou hebben om de h-looplijn nog te kunnen frustreren  (2,5 – 1,5).

De laatste slag was dus een rijksdaalder waard (de daalder namen de bezoekers mee terug naar het Bastion).