A- en B-team slagen in hun missie
Geplaatst 22 februari 2019
Hoewel Goes C voor de slotronde al zeker was van de kampioenstitel (en promotie naar de eerste klasse) in de tweede klasse ZSB avondcompetitie stond er nog genoeg op het spel in de speelzaal naast de bowlinghal.

Dankzij de een paar seizoenen geleden geïntroduceerde promotie/ degradatiewedstrijd had het A-team van Denk en Zet nog een concreet doel deze avond: het behouden van de tweede plaats zou immers recht geven om de nummer een-na-laatst van de eerste klasse uit te dagen voor een promotie/ degradatie wedstrijd.

Om deze tweede plaats te behouden moest er minimaal gelijkgespeeld worden. Bij winst zou het A-team qua wedstrijdpunten naast Goes komen, maar op bordpunten het onderspit delven. Ondanks de zekere eerste positie was Goes er alles aan gelegen om ook deze wedstrijd niet te verliezen,. Enerzijds omdat ze het liefst ongeslagen kampioen wilde worden, maar anderzijds het liefst natuurlijk ook ‘onbetwist’. Dit laatste werd gekscherend voor de wedstrijd aangegeven door de bezoekende teamleider: bij Thoolse winst zou het onderling resultaat eigenlijk moeten gelden in plaats van bordpunten: iets van kampioen volgens regelement en morele kampioen (uiteraard met een dikke knipoog).

Of deze psychologische oorlogsvoering en het ‘scherp zetten’ van beide teams nog niet genoeg was, werd er nog gesproken over Noord-Koreaanse (in)doctrin(ati)es en dictatorschap en mogelijke interesses in communistisch gedachtengoed. In het geval de veiligheidsdiensten meelezen, hierbij de noodzaak om te melden dat naast de reizen naar communistische landen er ook voldoende andere landen zijn bezocht. Mocht er bewijsvoering nodig zijn: van de meeste landen zijn er wel reisverslagen en foto’s aanwezig. De verslagen over de communistische landen zijn wel een stuk uitgebreider, dat dan weer wel.

Joost van Eenennaam was verhinderd, maar gelukkig kon Olaf van der Sloot tijd vrijmaken om op het tweede bord in te vallen. Niet geheel verbazingwekkend leverde dit de eerste remise van de avond op tegen David de Feijter. Toch duurde het wel een aantal frames in de zaal ernaast voordat de heren deze puntendeling overeen kwamen (0,5 – 0,5).

Op het vierde bord nam Sebastiaan Koedoot het op tegen de neef van een collega. Met achteraf de engine in de hand werd tijdens de partij de remisemarge nergens overschreden. Toen Jari Groen dan ook met nog een minuut of acht op de klok (versus een minuut of twaalf) remise aanbood werd dat geaccepteerd (1 – 1).

En toen begon het lange(re) wachten. Rick van de Breevaart en Niels de Feijter zaten beiden telkens in de laatste minuten van hun bedenktijd, waarbij de Feijter altijd het tijd- en stellingvoordeel had. Verdedigen in een open stelling is met continu één minuut op de klok met beide dames en een toren op het bord toch moeilijker dan aanvallen. De Feijter maakte het mooi af en pakte en passant de topscoordertitel mee van de tweede klasse (1 – 2).

Wederom moest topbordzitter Rick van der Pluijm een essentieel wedstrijdpunt zien te redden. Net zoals tegen Terneuzen A. En ook nu zat hij al snel in tijdnood. Tegenstander Mark Paul leek een mooie aanval te krijgen op de witte koningsstelling, maar kon de forcerende zetten niet vinden dan wel wist van der Pluijm accuraat te verdedigen. Na afruil van enkele zwaardere stukken leken de pionnengroepjes op de damevleugel in het witte voordeel, maar deze techniek hoefde de onze niet te bewijzen, omdat door een penning en dubbele aanval er gratis een zwart paard het doosje in ging (2-2).

Wij promotie/ degradatie wedstrijd en Goes C dus de terechte en onbetwiste kampioen. Geen discussies over de principiële volgorde van tie-breakers. Overigens is er nog wel eens een tijd geweest waarin er geen wedstrijdpunten werden uitgedeeld, maar de ranglijst in de competitie gewoon op behaalde bordpunten werd bepaald. Voordeel daarvan is dat er dan ook geen discussie kan komen over twee of drie punten voor een overwinning.

En dan het B-team. Daar waren er nog drie scenario’s. Omdat koploper Zierikzee B de maandag ervoor gelijk had gespeeld, zou een 4-0 overwinning op Goes D ‘volstaan’ om naast Zierikzee te komen en dan op bordpunten kampioen te worden. Een gelijkspel dan wel een kleinere overwinning dan 4-0 zou de tweede plaats opleveren en het recht op een promotie/ degradatiewedstrijd. Bij verlies zou ze terugvallen naar de derde plaats.

Blijkbaar wil ons B-team lekker in de derde klasse blijven en ‘koos’ voor het schijnbare worst case scenario (missie volbracht!). Met een minimaal verlies van 1,5 – 2,5 mag Goes D het in mei gaan proberen tegen Terneuzen B om promotie af te dwingen. Toch was er nog persoonlijk succes binnen het B-team. Dankzij de remise van onze nestor van het B-team tegen de nestor van Goes D Jo Tholenaar, pakt Jan de Graaf met 6 uit 7 de titel van absolute topscoorder in deze derde klasse. Proficiat!

En hoewel misschien niet iedereen voorstander is van de provinciale regeling dat de nummer een-na-laatst van de klasse toch nog kan degraderen door de degradatie/ promotiewedstrijd te verliezen, is dat nog niets vergeleken met het landelijke beleid. Het gaat er in de vierde klasse KNSB competitie een stuk harder aan toe: daar geen promotie/ degradatiewedstrijd, maar gewoon een harde Klexit voor de laatste twee teams.